In de negentiende eeuw vestigt Pieter Stoffel, een houtzager uit de Zaanstreek, zich in Deventer. Zijn zonen breiden het familiebedrijf uit tot een bloeiende onderneming met een sterke sociale inslag. “Bij Stoffel kun je oud worden,” zeggen de mensen. Jan, één van de zoons en de protagonist van dit boek, groeit uit tot een gepassioneerde criticus van de maatschappij. Zijn doopsgezinde geloof biedt hem houvast, terwijl hij zich laat inspireren door de ideeën van econoom Henry George, industrieel Michael Flürscheim en socioloog Franz Oppenheimer, met wie hij bevriend raakt. Hij wil de onrechtvaardigheid in de samenleving bestrijden door middel van landnationalisatie en de onteigening van privégrond. Zijn vele publicaties, zoals artikelen, brochures en boeken, brengen hem in nauwer contact met Duitsland en Engeland, waar hij in 1906 getuigt voor een parlementaire enquêtecommissie. Jan treedt de politiek binnen, zet zich in voor algemeen kiesrecht voor zowel mannen als vrouwen en wordt in 1897 lid van de Tweede Kamer. Toch blijft hij een buitenstaander: te socialistisch voor de liberalen en te liberaal voor de socialisten. “Een boeiend boek over een onafhankelijke denker en zijn tijdgenoten,” aldus Maarten G.J. Duijvendak, emeritus hoogleraar Economische en Sociale Geschiedenis.