Dit boek vergelijkt de prestaties en samenwerking binnen PPS-projecten met een ‘controlegroep’ van projecten die geen PPS zijn. Publiek-Private Samenwerking (PPS) is tegenwoordig essentieel in de ontwikkeling en het beheer van publieke infrastructuur. Twee belangrijke redenen om voor PPS te kiezen, zijn samenwerking en het creëren van meerwaarde. Door de samenwerking tussen publieke en private partijen kan er meerwaarde ontstaan die anders onbereikbaar zou zijn. In de internationale literatuur wordt dit fenomeen omschreven als de ‘collaborative advantage’ van PPS. Het klinkt aannemelijk en aantrekkelijk, maar is het waar? Dit boek onderzoekt deze vraag met een quasi-experimentele onderzoeksopzet, waarbij de prestaties en samenwerking in PPS-projecten – specifiek in de vorm van Design-Build-Finance-Maintain (DBFM) – worden vergeleken met een ‘controlegroep’ van niet-PPS-projecten – in de vorm van Design-and-Construct (D&C). Door middel van gedetailleerde projectdata, enquêtes en diepgaande casestudies worden er conclusies getrokken over prestaties in termen van tijd, kosten, kwaliteit, innovatie en tevredenheid. Ook wordt de invloed van samenwerking op de prestatieverschillen tussen DBFM- en D&C-projecten onderzocht. De meerwaarde van Publiek-Private Samenwerking biedt een evaluatie van de Nederlandse PPS-praktijk en voorziet beleidsmakers, managers en onderzoekers van informatie over de effectiviteit en werking van DBFM.