In de afgelopen jaren is het concept van herinneren steeds belangrijker geworden in hoe we met het verleden omgaan. In ons dagelijkse taalgebruik heeft het woord ‘herinnering’ bijna ongemerkt de plek ingenomen van ‘geschiedenis’, en daarbij komt ook het begrip ‘vergeten’. Hoe ziet deze ontwikkeling eruit en wat houdt het in? Er zijn ruwweg twee manieren om over herinneren na te denken. De neurofysiologie en psychologie richten zich op het individu, terwijl de cultuurgeschiedenis de herinneringscultuur van mensen als sociale wezens, groepen en samenlevingen onderzoekt. Beide benaderingen bestuderen echter hoe mensen betekenis geven aan het verleden als een persoonlijke vorm van geschiedenis. Hierbij gebruiken ze termen als ‘geheugen’ en ‘trauma’, ‘toe-eigening’ en ‘identiteit’. Geschiedenis is het verleden dat door ons allen wordt toegeëigend via het dynamische spel van herinneren en vergeten. De culturele dimensie van het herinneringsproces wordt in het boek onder de loep genomen, met drie actuele thema’s als leidraad: de balans tussen herinneren en vergeten, herinneringsplaatsen als erfgoed en de invloed van religie in de herinneringscultuur. Willem Frijhoff is emeritus hoogleraar Geschiedenis van de Nieuwe Tijd aan de Vrije Universiteit Amsterdam en bekleedt de Erasmuswisselleerstoel aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, dankzij de G.Ph. Verhagen-Stichting.