Zeg “alstublieft” wanneer je iets vraagt of geeft. Sta klaar om andere kinderen te helpen. Praat niet met je mond vol. Kunnen omgaan met verlies. Eerlijk delen. De waarheid spreken. Rekening houden met de gevoelens van anderen. Dit zijn goede gewoonten die we van kinderen verwachten, maar vaak ten onrechte. Dit boek richt zich op waarden en normen en hoe kinderen leren hier mee om te gaan. Het combineert ethische inzichten met ontwikkelingspsychologie en plaatst deze in een pedagogisch kader. Belangrijke waarden zoals fatsoen en betrouwbaarheid komen aan bod, net als burgerschapswaarden zoals vrijheid en tolerantie. De auteur legt uit dat het nastreven van een bepaalde waarde ten koste kan gaan van een andere, en dat moreel gedrag draait om afwegen en balans zoeken. Hoewel de nadruk lange tijd lag op inzicht en overleg met kinderen, onderstreept dit boek het belang van een opvoeding die zich richt op het aanleren van goede gewoontes. Er wordt gewezen op de rol van morele emoties zoals verontwaardiging, schaamte en schuld, en op het geweten als essentieel voor een vrije en verantwoordelijke mens. In het laatste hoofdstuk worden enkele grenzen besproken waar opvoeders in de moderne samenleving en door de aard van sommige kinderen tegenaan lopen. Dit boek biedt handvatten voor ouders en vooral voor studenten die zich voorbereiden op een carrière in het basisonderwijs, om het samenleven van kinderen en burgers met verschillende achtergronden te bevorderen. Tom Kroon is een wijsgerig en historisch pedagoog. Hij heeft lesgegeven in het basis-, voortgezet en hoger beroepsonderwijs. Eerder publiceerde hij een theoretische toelichting bij een methode voor morele vorming en een brochure voor ouders getiteld ‘Zo zijn onze manieren’. Hij adviseert scholen, geeft cursussen aan ouders en is redacteur van het Pedagogiek in Praktijk Magazine (PIP).