Suze Groeneweg sprak over haar verantwoordelijkheid als het eerste vrouwelijke Kamerlid van Nederland met de woorden: ‘Als ik faalde, dan was dat de schuld van de vrouwen.’ Pioniers als zij droegen een zware last. Het vereiste veel moed om als eerste vrouw zitting te nemen in een volksvertegenwoordiging, een college van B en W, of een kabinet. Dit was extra uitdagend omdat de oude vooroordelen bleven bestaan, zelfs na de invoering van het algemeen kiesrecht. De eerste vrouwelijke minister kreeg een functie in een departement dat als minder belangrijk werd beschouwd. Drenthe benoemde als eerste een vrouwelijke commissaris van de koningin, omdat het als een rustige provincie werd gezien. Tot op heden is het premierschap nog steeds een exclusief mannenbolwerk. “De ongehoorde helft” schetst de portretten van vrouwen die als eersten de moed hadden om zich te laten horen, die ervoor zorgden dat machtige mannen hen niet konden negeren, of die solliciteerden en daarmee geschiedenis schreven, hoewel hun redenen soms triest waren.