Dit boek presenteert de resultaten van een onderzoek naar de praktijk van de voorwaardelijke invrijheidstelling (v.i.), uitgevoerd door de strafrechtsectie van de Erasmus Universiteit Rotterdam in opdracht van het Ministerie van Justitie en Veiligheid. Dit onderzoek vond plaats naar aanleiding van een motie die door de Tweede Kamer was goedgekeurd. De hoofdvraag van het onderzoek richt zich op de geschiktheid van de wettelijke regeling en de uitvoering ervan met betrekking tot de doelen van re-integratie en speciale preventie. Om deze vraag te beantwoorden, worden het huidige wettelijke kader en de historische achtergrond ervan besproken, evenals de verantwoordelijkheden van de partijen die betrokken zijn bij het v.i.-proces. Vervolgens wordt er, aan de hand van beschikbare gegevens, interviews met organisaties betrokken bij de v.i., en jurisprudentie, inzicht gegeven in hoe verschillende v.i.-instrumenten zoals uitstel, niet-toepassing, herroeping en verlenging van de proeftijd worden ingezet om veroordeelde gedetineerden succesvol terug te laten keren in de maatschappij, en welke problemen daarbij kunnen optreden.