In november 2013 begonnen de festiviteiten ter gelegenheid van het tweehonderdjarig bestaan van het Koninkrijk der Nederlanden. Dit jaarboek sluit aan bij deze herdenking met vernieuwende parlementair-historische perspectieven. Matthijs Lok onderzoekt de impact van het jaar 1813 op de politieke geschiedenis van Nederland: was dit werkelijk het startpunt van de evolutie naar de huidige parlementaire democratie? Jouke Turpijn kijkt terug op eerdere herdenkingen in 1863, 1913 en 1963. Diederick Slijkerman beschrijft de gestage maar onomkeerbare verschuiving van de macht van de Koning naar het kabinet, de Tweede Kamer en de kiezer in de afgelopen twee eeuwen. Koningsbiografen Jeroen Koch, Dik van der Meulen en Jeroen van Zanten belichten de relatie tussen de eerste drie Oranjevorsten en het parlement, terwijl Remco Meijer ditzelfde doet voor de vier koninginnen die sinds 1890 regeerden. Bert van den Braak laat zien dat de Oranjes nauwelijks bedreigd werden vanuit de Tweede Kamer door antimonarchistische sentimenten. Hans Engels bestudeert de rol van de minister van Staat, met nadruk op diens functie als adviseur van het staatshoofd. Karin van Leeuwen en Marielle Scherer voeren een vergelijkende analyse uit van hoe West-Europese staatshoofden optreden als gasten in het Europees Parlement. Het Jaarboek Parlementaire Geschiedenis biedt een podium aan historici, politicologen, juristen, journalisten en (oud-)politici om te spreken over diverse onderwerpen uit de parlementaire geschiedenis. Het bevat artikelen, bronnenpublicaties, opmerkelijke Kamerdebatten, interviews met politici, necrologieën, boekrecensies en een kroniek van het afgelopen parlementaire jaar. Het Centrum voor Parlementaire Geschiedenis, gevestigd in Nijmegen, is een samenwerking tussen de Radboud Universiteit en de Stichting Parlementaire Geschiedenis te Den Haag en publiceert onder meer de reeks Parlementaire geschiedenis van Nederland na 1945.