In “De dertigjarige crisis” begint het verhaal met een anekdote over krekels en mieren. Toch houdt daar de vergelijking met Jean de La Fontaine en zijn beroemde fabels op voor Henri Houben. Ook verschilt hij sterk van zijn collega-economen die de financiële en economische crisis niet zagen aankomen. Houben voorzag deze crisis al tien jaar geleden en legde zijn voorspelling letterlijk vast. Niet omdat hij als een Brusselse waarzegger fungeert, maar dankzij zijn unieke analysekader. In zijn hoofdwerk neemt de auteur ons mee terug naar 1973, het jaar waarin de eerste tekenen van onrust verschenen. Hij laat zien hoe de toenmalige oplossingen voor opeenvolgende recessies de basis legden voor de huidige wereldwijde crisis. Deze analyse leidt tot de cruciale vraag: zijn er binnen het kapitalistische systeem nog manieren om uit de crisis te geraken? “Henri Houben? Een ware kunstenaar,” aldus Marxistische Studies.