In “De verhalen die we leven” introduceert de auteur een methode voor autobiografische reflectie, die breed inzetbaar is voor zowel preventie als behandeling in de gezondheidszorg. In de westerse maatschappij neemt de invloed van grote verhalen zoals mythen, religies en filosofieën op het individu af. Er is een overvloed aan keuzevrijheid en ruimte voor experimenteren met spiritualiteit, gedrag en persoonlijke ontwikkeling. Hierdoor is het persoonlijke verhaal, het verhaal dat we over ons eigen leven maken, des te belangrijker geworden. Het biedt identiteit en zingeving. Soms raakt de rode draad van dit verhaal kwijt, wat kan leiden tot fragmentatie, stress, angst, depressie en een gevoel van zinloosheid. In zulke gevallen kan autobiografische reflectie, of life-review, helpen. Dit boek beschrijft een methode voor autobiografische reflectie die wijd toepasbaar is in de geestelijke gezondheidszorg. De methode is geïnspireerd door de narratieve psychologie, die verhalen centraal stelt in de sociale wetenschappen. Ernst Bohlmeijer promoveerde in 2007 op onderzoek naar de effecten van life-review op depressieve klachten en zingeving bij mensen in de derde levensfase. Sinds 2011 is hij hoogleraar Geestelijke Gezondheidsbevordering aan de Universiteit Twente, waar zijn onderzoek zich richt op het ondersteunen en evalueren van persoonsgerichte benaderingen in de geestelijke gezondheidszorg. Onlangs publiceerde hij samen met Gerben Westerhof het boek “Psychologie van de levenskunst.”