“We zijn afstammelingen van eilandbewoners.” Deze opmerking in een oude brief van tante Tonia doet de auteur zich afvragen of het lastige karakter van haar moeder Anny verband houdt met hun afkomst van Goeree-Overflakkee. Na vijf jaar onderzoek in archieven, gericht op de vrouwelijke bloedlijn, vindt ze een mogelijke verklaring. Ieder hoofdstuk onthult met veel feiten een deel van het verleden, waarna doorgaans een fictief gedeelte volgt dat beschrijft hoe het gegaan zou kunnen zijn. De centrale figuren zijn haar overgrootmoeder Teuntje en grootmoeder Toos. Het verhaal begint met Teuntjes geboorte in 1851 en eindigt in 1959 wanneer Toos overlijdt. Teuntje en haar familie leven als arme landarbeiders in Achthuizen, het enige katholieke dorp op het verder protestantse Goeree-Overflakkee. Na haar huwelijk met de boerenknecht Karel trekt ze met hem van de ene naar de andere boerderij op zoek naar werk. In 1894 vestigen ze zich in Achthuizen, waar een nonnenschool naast de kerk voor hun kinderen staat. In 1903 verhuizen ze naar Rotterdam, in de hoop op een beter leven zoals velen van de Zuid-Hollandse eilanden. Vijf van hun kinderen verhuizen mee, maar de oudste, Geert, blijft achter. In de verzuilde havenstad vinden ze een katholieke gemeenschap die hun leven nog sterker beïnvloedt. Karel drijft er een succesvolle waterstokerij, en Toos helpt in de winkel. Ook de andere kinderen doen het goed. Maar in 1927 treft een rampspoed Toos en haar diep gelovige echtgenoot Pieter, wat een grote impact heeft op hun gezin, en vooral op dochter Anny…