De Wet zorg en dwang (Wzd) regelt de rechten van mensen met een verstandelijke beperking en psychogeriatrische aandoeningen die zorg ontvangen van een zorgaanbieder. Deze wet biedt een juridisch kader voor situaties waarin cliënten of hun vertegenwoordigers zich verzetten tegen de zorg of bij onvrijwillige opname. De Wzd is van toepassing zowel binnen instellingen als in ambulante zorgsettings en trad in werking op 1 januari 2020. Sindsdien zijn er al diverse wijzigingen doorgevoerd middels een (spoed)reparatiewet. In de tweede druk van “De Wet zorg en dwang. Handleiding voor de praktijk” hebben de auteurs deze aanpassingen geïntegreerd. De wet is complex en roept vragen op over de praktische toepassing: welke cliënten vallen onder de Wzd? Wat houden de negen vormen van onvrijwillige zorg in? Wat betekent het klachtensysteem van de Wzd? En welke voorwaarden zijn er voor ambulante onvrijwillige zorg? De auteurs bieden een duidelijk en praktijkgericht overzicht van de Wzd en verwijzen naar relevante uitspraken van rechters en klachtencommissies. Brenda Frederiks is universitair docent gezondheidsrecht, jurist bij het Centraal Tuchtcollege gezondheidszorg, plaatsvervangend lid van het College voor de Rechten van de Mens, en hoofdredacteur van het Journaal Ggz en recht (JGGZR). Ze is ook redacteur voor Jurisprudentie Gedwongen zorg («JGz») en Sdu Commentaar Gedwongen zorg. Monica de Visser is senior jurist gezondheidsrecht bij een grote zorginstelling voor mensen met een verstandelijke beperking en mede-auteur van het Sdu Commentaar Gedwongen zorg.