Veel wetenschappelijke en psychologische teksten over de liefde kunnen kil overkomen. Ze zijn vaak steriel en belerend, waardoor de liefde wordt ontdaan van haar passie en gekte, en gereduceerd tot iets alledaags of banaals. Sommige psychoanalytici beschouwen de romantische liefde, met haar neiging tot idealisering van de geliefde, simpelweg als een uiting van neurose. Ze zien het als een misplaatste poging om afhankelijkheidsproblemen op te lossen of als een soort puberale fixatie. Dit terwijl liefde juist een unieke menselijke prestatie is. Het is een universele vorm van sublimering en creatie, een triomf van zowel subjectiviteit als verbeelding. Liefde is tegelijkertijd een symptoom en een kunstwerk, een mix van amateurisme en meesterlijkheid. Het is een bekend feit dat veel verbeeldingskracht nodig is om met de realiteit om te gaan. Deze essays over liefde en virtuele realiteit verkennen het raakvlak tussen psychoanalyse en filosofie, wetenschap en literatuur, en zijn bedoeld voor een breed cultureel geïnteresseerd publiek. Mark Kinet, psychiater en medisch directeur bij de Kliniek St-Jozef – Centrum voor Psychiatrie en Psychotherapie – in Pittem (B), was voorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Psychoanalytische Therapie. Hij is ook verbonden aan de Belgische School voor Psychoanalyse en coördineert de reeks ‘Psychoanalytisch Actueel’.