Na meer dan anderhalve eeuw van toepassing te zijn geweest, is de Wet op het Notarisambt uit 1842 op 1 oktober 1999 vervangen door een geheel vernieuwde Wet op het notarisambt. Deze nieuwe wet onderscheidt zich voornamelijk door een aanzienlijke versoepeling van verschillende aspecten binnen het notariaat. Zo maakt de wet het mogelijk dat notarissen zich vrijer kunnen vestigen, biedt het meer vrijheid in het bepalen van tarieven en maakt het de uitoefening van het beroep als deeltijdnotaris eenvoudiger. Tijdens het meer dan tien jaar durende proces van de totstandkoming van de nieuwe wet, lag de nadruk vooral op de liberalisering van tarieven en de versoepeling van vestigingsregels, waardoor er weinig aandacht aan de overige inhoud van de wet is besteed.