Voor velen staat Nederland bekend als een modeldemocratie en een tolerante, diverse samenleving. Het is een welvarend land met bewuste burgers die hun rechten, plichten en vele vrijheden kennen. Het politieke en bestuurlijke systeem is stabiel en focust zich op samenwerking en het vinden van een middenweg. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Nederlanders, in vergelijking met andere Europeanen, bijzonder tevreden zijn. Toch klagen ze ook graag, onder andere over hun democratie en de politiek. De veelbesproken kloof tussen burger en politiek zou aanzienlijk zijn en zelfs toenemen. Deze kritiek komt niet alleen van burgers, maar vaak ook van politici en bestuurders. Maar waarover klagen ze nu precies? En zijn er werkelijk aanwijzingen voor een democratisch verval in Nederland? In dit boek onderzoeken vooraanstaande politicologen de stand van de Nederlandse democratie. Ze richten zich op zowel oude als nieuwe bedreigingen: van politiek geweld en extremisme tot interactieve beleidsvorming en e-politiek. Hieruit blijkt dat er wel degelijk sprake is van verval. Dit verval komt echter niet zozeer door calculerende of onverschillige burgers, maar vooral door een politieke elite die onbestaande problemen aanpakt en bestaande problemen negeert.