Tussen 1876 en 2011 werkten naar schatting ongeveer 20.000 mannen en vrouwen in niet-wetenschappelijke functies bij de Universiteit Utrecht. Dit ondersteunend personeel was verantwoordelijk voor het soepel laten verlopen van de dagelijkse gang van zaken. Hun bijdrage aan onderwijs, onderzoek, maatschappelijke dienstverlening en het algehele functioneren van de universiteit was en is van groot belang. Er is echter weinig onderzoek gedaan of gepubliceerd over hen, hun werk en de organisatie van deze ondersteunende diensten in Utrecht en bij andere universiteiten. Deze studie richt zich juist op deze vaak over het hoofd geziene geschiedenis en toont aan dat de evolutie van dit personeel en hun diensten de veranderende wetenschappelijke en maatschappelijke behoeften weerspiegelde. Hierdoor wordt de geschiedenis van de moderne universiteit op een nieuwe manier belicht. Dit boek is een publieksversie van het proefschrift dat Bas Nugteren in oktober 2024 verdedigde. Bas Nugteren (1953), die geschiedenis studeerde, werkte voornamelijk in bestuurs- en managementfuncties, waaronder na 1990 aan de Universiteit Utrecht. Van 2011 tot 2022 was hij directeur van Sonnenborgh – museum & sterrenwacht in Utrecht. Naast zijn werk was hij van 2003 tot 2015 lid van de Provinciale Staten van Utrecht, waar hij ook fractievoorzitter was. Hij publiceerde bescheiden werk over het stadsdeel Utrecht-Oost.