Wilfred Ruprecht Bion (1897-1979) wordt zonder twijfel beschouwd als de meest innovatieve volgeling van Melanie Klein. Zijn ‘ervaringen met groepen’ brachten ingrijpende veranderingen teweeg in de wereld van groepstherapie en groepsdynamica. Als psychoanalyticus richtte hij zich op het onderzoeken van de ontwikkeling van menselijk denken en de verstoringen ervan bij psychoses. Begrippen zoals alfa- en beta-elementen, alfa-functie en rêverie, K-, Hen L-Iinks, pre-concepties, container en inhoud, psychoanalytische elementen en transformaties, de bekende ‘grid’, en het loslaten van herinnering, verlangen en begrip tijdens sessies om in contact te komen met het mysterieuze, bijna mystieke ‘0’, zijn inmiddels onmisbaar geworden in de psychoanalytische theorie en praktijk. In dit boek werpen verschillende auteurs, afkomstig uit diverse psychoanalytische ‘scholen’ of verenigingen, licht op belangrijke aspecten van Bions buitengewoon rijke oeuvre of laten ze zich door zijn werk inspireren in hun bijdragen.