Dit boek verkent het verhaal van het uitgestrekte en vaak weinig bekende gebied tussen de Kaspische Zee en het westen van China. Deze regio omvat tegenwoordig de voormalige Sovjetrepublieken Kazachstan, Oezbekistan, Kirgizië, Turkmenistan en Tadzjikistan, evenals de Chinese provincie Xinjiang. Op het eerste gezicht lijkt de geschiedenis van dit deel van Eurazië een eindeloze reeks migraties door onbekende stammen, oorlogen en rijken met namen die moeilijk uit te spreken zijn en die net zo snel verdwenen als ze verschenen. Toch vonden hier gebeurtenissen en ontwikkelingen plaats die ver voor de opkomst van de westerse wereldmacht de loop van de Euraziatische geschiedenis hebben beïnvloed. Het boek onderzoekt hoe de huidige politieke, taalkundige en religieuze kaart van Centraal-Azië tot stand is gekomen. Het richt zich ook op de drijfveren van de historische figuren en groepen die de regio vormden, alsook de omstandigheden waarin zij opereerden. Na een analyse van Centraal-Azië als natuurlijke en geografische ruimte, behandelt het boek vier onderbelichte en vaak bekritiseerde sleutelperioden in de geschiedenis. De opname in de bredere islamitische wereld, de Mongoolse invasies en heersende dynastieën, de geleidelijke annexatie van de steppen en oasestaten in het Russische rijk, en de opname en sociale transformatie van Centraal-Azië onder de Sovjet-Unie en communistisch China, hebben allemaal de politieke grenzen, samenlevingen en identiteiten in deze regio gevormd. “Het onbeloofde land” is bedoeld voor studenten van niet-westerse geschiedenis, politieke wetenschappen, journalisten en een breder geïnteresseerd publiek. OVER DE AUTEUR: BRUNO DE CORDIER is verbonden aan de vakgroep Conflict- en Ontwikkelingsstudies van de Universiteit Gent en heeft jarenlang in Centraal-Azië gewoond en gewerkt.