De problemen die jonge risicokinderen ervaren, worden vaak gekenmerkt door onzekerheid over de invloed van het kind zelf, zijn ontwikkelingsmogelijkheden en de rol die de omgeving speelt in hun opvoeding en onderwijs. Deze bundel bevat bijdragen die recent onderzoek illustreren naar de rol van diagnostiek en de interactie tussen persoon en omgeving in de ontwikkeling van persoonlijkheid. Daarnaast wordt er gekeken naar effectonderzoek op het gebied van opvoedingsstrategieën, therapieën, taalontwikkeling en de vroege vaardigheden in lezen en rekenen. Er wordt ook verslag gedaan van historisch onderzoek naar de langdurige pedagogische aandacht voor kinderen met bedreigde ontwikkelingskansen. De bijdragen zijn geschreven door Pameijer, Resing en Tunteler, Van Aken, Kunnen en Van der Meulen, Singer, Hermanns, Damhuis, De Blauw en Brandenbarg, Both de Vries en Bus, Desoete en Roeyers, en Van Drenth.