De huidige opbouw van het vermogensrecht is ontstaan uit een lange historische ontwikkeling zonder een overkoepelend ordeningsprincipe. De wetgever heeft deze structuur geleidelijk gevormd als reactie op diverse, vaak toevallige, problemen die zich voordeden. De auteur verwijst hiernaar als de maatschappelijke structuur van het vermogensrecht en zet deze af tegen een natuurlijke, universele structuur. Deze laatste structuur is gebaseerd op fundamentele principes die voortkomen uit het menselijk vermogen om na te denken over de relatie tussen mensen en objecten. Door te vertrekken vanuit deze ‘universaliteitstheorie’, biedt de auteur een alternatieve structuur van het vermogensrecht aan, gebruikmakend van de (logisch-deductieve) geometrische methode. Herkenning van deze fundamentele ‘blauwdruk’ kan de samenhang, flexibiliteit en voorspelbaarheid van het vermogensrecht versterken. Bovendien maakt het een vlottere aanpassing aan moderne ontwikkelingen en veranderende opvattingen over eigendom mogelijk. In het boek worden zowel de huidige als de alternatieve structuur van het vermogensrecht geëvalueerd, zodat de lezer de kwaliteit ervan kan beoordelen.