Een studie onderzocht in vijf ‘gemengde’ wijken de verschillende uitingen van maatschappelijke onvrede. Hoewel gedeeld burgerschap veronderstelt dat burgers verschillen accepteren en zich betrokken voelen bij de samenleving, blijkt de werkelijkheid anders te zijn. “Ik sta wel achter samenleven, maar of het echt werkt, is een ander verhaal,” zegt een inwoner van Eindhoven. Dergelijke uitspraken gaven FORUM, het Instituut voor Multiculturele Vraagstukken, aanleiding om onderzoek te doen in vijf ‘gemengde’ wijken. Ze richtten zich op de aard van maatschappelijke ontevredenheid. Waarin komt deze tot uiting? En welke emoties en motieven liggen hieraan ten grondslag? Volgens de bewoners worden de geluiden uit ‘gemengde’ buurten te gemakkelijk genegeerd door politici, beleidsmakers en onderzoekers. De onderzoekers voerden uitgebreide gesprekken met bewoners in Doornakkers (Eindhoven), Sterrenwijk (Utrecht), Blerick-Midden (Venlo), Buytenwegh-De Leyens (Zoetermeer) en Beusichem, onderdeel van de gemeente Buren. Ze vroegen hen waar hun ontevredenheid over de samenleving en de lokale en nationale politiek vandaan komt. Ook onderzochten ze hoe de bewoners omgaan met hun frustraties over de overheid en nieuwe Nederlanders. “Op de stoep maken ze geen plaats. Ze tonen geen respect voor de autochtone burger. Ik voel me een vreemde in mijn eigen land.” De inwoners zien de overheid als de grote schuldige van de problemen. Het meest opvallende was de grote afstand die zij voelen tot de overheid. Ambtenaren, gezagsdragers, politici en zelfs de onderzoekers worden door de respondenten gezien als geprivilegieerden die geen idee hebben van het leven van de ‘gewone’ man of vrouw, waardoor ze geen zicht hebben op de echte economische en sociale problemen van burgers.