In de afgelopen decennia is er een duidelijke verschuiving opgetreden in de opvattingen over de waarde van dieren. Zowel op nationaal als Europees niveau zijn er nieuwe voorschriften ingevoerd met betrekking tot dierproeven, en wetenschappelijke organisaties hebben hun standpunten over het gebruik van proefdieren herzien. De huidige ontwikkelingen in de proefdierkunde worden behandeld in het ‘Handboek Proefdierkunde’. Het boek behandelt proefdieren, dierproeven, alternatieve methoden en ethiek. Hoewel de structuur van de vijfde editie grotendeels aansluit bij eerdere versies, zijn verschillende hoofdstukken ingrijpend bijgewerkt, met name hoofdstukken 5, 6, 10, 15, 16 en 17. Dierproeven mogen alleen worden uitgevoerd onder strikte voorwaarden, waaronder de eis dat ze door gekwalificeerde professionals worden uitgevoerd. Onderzoekers moeten niet alleen een doctoraal in een biomedische richting hebben, maar ook de cursus proefdierkunde succesvol hebben afgerond. Dit boek biedt een uitgebreide theoretische basis voor de cursus proefdierkunde voor huidige en toekomstige onderzoekers. Het doel van de proefdierkunde is om bij te dragen aan zowel de kwaliteit van onderzoek als het welzijn van dieren. Vooral deze laatste doelstelling vereist een benadering die gebaseerd is op respect voor dieren. Daarom richt dit boek zich niet alleen op technische aspecten zoals zoötechniek, microbiologie, pathologie en anesthesiologie van proefdieren, maar ook op de mogelijkheden om het gebruik van proefdieren te verminderen en op de ethische en maatschappelijke vraagstukken die ermee samenhangen.