L.E.J. Brouwer, geboren in 1881 als zoon van een schoolmeester, bleek een buitengewoon en origineel wiskundig talent te zijn. In de periode tussen zijn promotie en de Eerste Wereldoorlog introduceerde hij baanbrekende methoden binnen de topologie, waaraan hij belangrijke resultaten en concepten toevoegde, zoals de dekpuntsstelling, afbeeldingsgraad en het dimensiebegrip. Na 1918 ontwikkelde hij een nieuw intuïtionistisch programma voor de wiskunde, dat fel werd bestreden door de formalist Hilbert. De daaropvolgende Grundlagenstreit werd uiteindelijk in het voordeel van Brouwer beslecht door Gödel’s stelling. Brouwer’s nieuwe universum bevatte naast wetmatige objecten ook zogenoemde keuzenrijen. De teksten geven een duidelijk beeld van Brouwer’s wiskunde en zijn kenmerkende, compromisloze stijl, die hij tot het einde toe bleef volgen. Brouwer’s meest invloedrijke publicaties verschenen voornamelijk in prestigieuze tijdschriften, maar er zijn ook minder toegankelijke, zowel gepubliceerde als ongepubliceerde, documenten die cruciaal zijn voor een dieper begrip van de conceptuele motivatie achter zijn wiskundig-filosofische programma. In een eerdere uitgave van Epsilon Uitgaven (deel 51, L.E.J. Brouwer en de grondslagen van de wiskunde) werden zijn proefschrift en daarmee gerelateerde documenten gepubliceerd. De huidige uitgave bevat vroeg werk: een mystieke tekst, ‘Leven, Kunst en Mystiek’, signifische teksten, een latere uiteenzetting van Brouwer’s filosofie, ‘Willen, Weten en Spreken’, gepresenteerd als ‘Studium generale’-lezingen (de opvolger van de Weense lezingen) en zijn Groningse gastcolleges over intuïtionisme. De verzameling wordt afgesloten met de Nederlandstalige ontwerptekst van Brouwer’s voordracht op het internationale filosofiecongres in Amsterdam (1948). Deze teksten zijn van groot belang voor een beter begrip van de ontwikkeling van Brouwer’s ideeën.