Aan het einde van de negentiende eeuw begon de verzamelingenleer vorm te krijgen toen Georg Cantor zich ging bezighouden met kwantitatieve vragen over deelverzamelingen van de getallenlijn. De ontdekking dat er niet evenveel natuurlijke als reële getallen zijn, stimuleerde een grondiger verkenning van de structuur en onderlinge relaties van verzamelingen. Dit boek illustreert hoe verzamelingen worden gehanteerd, hoe de verzamelingenleer als basis voor de wiskunde kan dienen, en benadrukt dat het bestuderen van dit fascinerende vakgebied zeer de moeite waard is.