Na bijna drie decennia bij Erasmus School of Law, waarvan hij tussen 2000 en 2005 als bijzonder hoogleraar Bestuursstrafrecht en vanaf 2005 als gewoon hoogleraar Staats- en Bestuursrecht heeft gewerkt, nam prof. mr. L. (Lodewijk) J.J. Rogier op 28 november afscheid. Ter ere van zijn vertrek werd een symposium gehouden met als titel: ‘Handhaven in de grote stad’. Deze titel weerspiegelt Rogiers blijvende interesse in de handhaving van de openbare orde en de interactie met het strafrecht, een interesse die begon toen hij zijn carrière startte als ambtenaar bij de gemeente Rotterdam. In zijn afscheidsrede, getiteld Bestuursrecht of strafrecht. Instrumentaliteit of moraliteit?, legt Rogier de nadruk op de vraag of de ernst van de handelingen waaraan de overheid handhavingsmaatregelen koppelt, niet te veel is ondergesneeuwd door de uitwisselbaarheid van bestuursrecht en strafrecht. Hij onderzoekt dit aan de hand van drie thema’s: prostitutie, drugs en verkeer. Vooral in het verkeersrecht is het evident dat ernstige overtredingen behandeld worden met strafrecht, waarbij bestuursrecht en strafrecht strikt gescheiden zijn. Deze scheiding wordt hersteld bij ‘hufterovertredingen’ en zou ook moeten gelden voor het alcoholslotprogramma. Binnen het drugsbeleid is de focus bijna volledig verschoven naar het strafrecht. Waar het bestuur nog een zelfstandige rol speelt, leidt dit enkel tot verwarring. Het zou wenselijk zijn als justitie exclusief het repressieve handelen bij grootschalige drugshandel zou uitvoeren, om te benadrukken dat het om ernstige misstanden gaat. Ook bij prostitutie zou het gerechtvaardigd zijn dat justitie en de strafrechter het repressieve optreden tegen vrouwenhandel, gedwongen prostitutie en minderjarigen volledig op zich nemen. Hier draait het immers om ernstige kwesties. Rogier pleit ervoor dat justitie bij ernstige gevallen duidelijker zou moeten optreden en niet de verantwoordelijkheid aan het bestuur zou moeten overlaten. Bestuursorganen zouden zich moeten terugtrekken en dergelijke gedragingen niet moeten legitimeren met vergunningen en gedoogverklaringen, zodat het voor iedereen duidelijk wordt dat deze gedragingen afgekeurd worden.