Voorlichting betekent letterlijk: een licht vooruit werpen. Maar waar komt de overtuiging van voorlichters vandaan dat zij anderen de juiste richting kunnen wijzen? Is voorlichting een subtiele manier van macht uitoefenen, of is het gericht op het welzijn van de burger en de democratie? Tijdens de opleiding voor dit relatief nieuwe beroep wordt nauwelijks stilgestaan bij dergelijke vragen. De focus ligt vooral op de vraag: ‘wat werkt het beste?’ Nochtans is voorlichting doordrenkt met adviezen over wat mensen zouden moeten doen of laten. Sommige campagnes lijken net kruistochten voor het algemeen welzijn. Maar wat betekent welzijn eigenlijk? Neem bijvoorbeeld de eens zo geprezen landbouwvoorlichting; daarvan plukken we nu vaak de zure vruchten. Het is tijd voor zelfreflectie. Dit boek kan daarbij helpen. Het biedt een eerste verkenning voor degenen die niet bekend zijn met filosofie, door een helder overzicht te geven van filosofische denkbeelden die relevant zijn voor de voorlichting. De auteur begint met het afbakenen van het begrip voorlichting, wat op zichzelf al een filosofische oefening is, en geeft daarna een bondige beschrijving van de belangrijkste denkrichtingen. Vervolgens worden specifieke onderwerpen besproken, zoals de opvatting van de voorlichter over zijn publiek, gedragsregels, de impact van voorlichting op anderen, maatschappelijke visies, aangezien voorlichting per definitie sociaal van aard is, en wetenschappelijke modellen, omdat voorlichting inmiddels heeft geleid tot een nieuwe wetenschap: de voorlichtingskunde. Dit boek is bedoeld voor studenten aan HBO en universiteiten, professionals in het veld en iedereen die zich wil verdiepen in de filosofische aspecten van voorlichting.