Hoe zit het met snelheidsmaniakken, illegale afvaldumpers en spookfietsers? En wat te denken van alle verwensingen op sociale media? Waarom krijgt woke zoveel aandacht? Is er een toename van hardheid en verruwing in ons gedrag en onze taal? Moeten we ons zorgen maken over hoe mensen hun recht op vrijheid beleven? François Levrau onderzoekt deze en vergelijkbare vragen in 24 essays. Met helderheid en intelligentie beschrijft hij de sociaal-morele structuur van de hedendaagse maatschappij en analyseert hij het bestaan van het ‘hoepelwezen’. Dit is het type mens dat opkomt in deze samenleving en zich kenmerkt door ‘Ik-bedwelming’ en ‘Ander-ontkenning’. Het hoepelwezen vindt dat hij vooral zichzelf moet zijn en zwaait te pas en te onpas met rechten, terwijl hij een koele en narcistische vrijheid koestert. Deze opvatting van vrijheid draagt slechts beperkt bij aan een samenhangende samenleving. Niet alles wat wettelijk is toegestaan, is immers moreel en sociaal wenselijk. De auteur pleit daarom voor een herwaardering van normen, waarden, deugden en verplichtingen. In het boek wordt aangetoond welke denk- en handelingsmogelijkheden ontstaan als niet altijd de vrijheidstroef wordt uitgespeeld.