De ecologische crisis is nauw verbonden met een specifiek perspectief op de natuur, namelijk het zogenaamde gemechaniseerde wereldbeeld. Dit perspectief beschouwt de natuur als een verzameling van levenloze, inerte objecten zonder interne dynamiek en eigen activiteit. Hierdoor is de natuur in de moderne tijd gereduceerd tot een inventaris van hulpbronnen, wat heeft geleid tot een vervreemding tussen mens en natuur. Om deze crisis te verhelpen, is een nieuw natuurbeeld nodig. Recente indrukwekkende ontwikkelingen in de natuur- en levenswetenschappen tonen de contouren van een dynamische, creatieve, open en diverse natuur. Een dergelijke visie op de natuur kan de basis vormen voor het erkennen van de intrinsieke waarde van natuurlijke entiteiten zoals planten, dieren en ecosystemen. Dit kan op zijn beurt leiden tot een zorgvuldiger en duurzamer beheer van onze natuurlijke omgeving. Tegelijkertijd biedt dit nieuwe natuurbeeld een andere context voor veel filosofische vraagstukken en opent het nieuwe mogelijkheden voor vastgelopen discussies, zoals die over de relatie tussen lichaam en geest of de vrije wil. Al met al pleit dit boek voor een vergroening van de filosofie. Koo van der Wal studeerde filosofie, godsdienstwetenschap en Duitse taal- en letterkunde in Amsterdam en Göttingen. Hij is emeritus hoogleraar aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en publiceert op het gebied van ethiek, rechts- en politieke filosofie en milieufilosofie. Bij Gompel&Svacina verscheen eerder van hem: Op zoek naar de ziel van Europa. Een cultuurfilosofische verkenning.