In de literaire genres vanuit een psychoanalytisch perspectief hebben niet alleen Freud, maar ook andere bekende psychoanalytici en literatuurwetenschappers met een psychoanalytische achtergrond hun inzichten gedeeld over diverse literaire genres. Kees Nuijten heeft hun onderzoeken verzameld en van zijn eigen commentaar voorzien. Hierdoor ontstaat een helder beeld van hoe de psychoanalyse zich verhoudt tot de roman, de tragedie, het sprookje en andere tekstvormen. Freud heeft ooit verduidelijkt wat de kern is van de drie hoofdgenres in de literatuur: ‘De lyriek dient vooral om intense gevoelens van diverse aard te uiten, vergelijkbaar met de dans vroeger; het epos biedt vooral de mogelijkheid om mee te genieten van de triomfen van een grote heldhaftige figuur; het drama daalt dieper af in emotionele ervaringen, waarbij het de dreiging van onheil in genoegen weet om te zetten, en toont de held in de strijd als iemand die op een masochistische manier voldoening vindt in de nederlaag.’ In “Freud en fictie” wordt de psychoanalytische benadering van drama, lyriek en verhalend proza uitgebreid besproken. De auteur onderzoekt onderwerpen zoals de verbeelding van pre-oedipale fantasieën en emoties in poëzie, de rol van oedipale thema’s in het theater, en de parallellen tussen het lezen van detectiveromans en het gluren door het sleutelgat van de ouderlijke slaapkamer. “Freud en fictie” is een aanrader voor iedereen met interesse in psychoanalyse, literatuur en literaire theorie.