In twee delen (307 en 265 pagina’s) onderzoekt dr. G. Sonnemans in dit proefschrift de intertekstualiteit binnen 125 berijmde prologen uit de Middelnederlandse literatuur. Het onderzoek omvat een gevarieerde verzameling van ridderverhalen, historiografie, sproken, didactische teksten, artesliteratuur en geestelijke werken, die op verrassende wijze met elkaar worden vergeleken. Bekende werken van auteurs zoals Jacob van Maerlant, Jan van Boendale en Willem (die Madoc maecte), evenals anonieme teksten zoals ‘Beatrijs’, ‘Karel ende Elegast’ en ‘Walewein’, belichten elkaar op het ene moment en tonen op het andere de unieke expressiekracht van hun schrijvers. Het tweede deel bevat de uitgave van alle bestudeerde prologen en een overzicht van de verschillende gedachte-eenheden die erin voorkomen.