Op 28 mei 1932 markeerde de voltooiing van de Afsluitdijk het einde van de Zuiderzee als een eeuwenoude vijand. Was dit een dag van vreugde of een somber moment in de Nederlandse geschiedenis? Voorstanders beschouwden het project als een indrukwekkend bewijs van Descartes’ idee dat God weliswaar de wereld schiep, maar dat de Hollanders hun eigen land vormgaven. Tegenstanders rouwden om het verlies van traditionele Nederlandse waarden, belichaamd in de geïsoleerde regio door de laatste vertegenwoordigers van het trotse oude volk. Zij vreesden dat deze waarden zouden verdwijnen door de komst van buitenstaanders en de snelle modernisering. Veel etnologen, journalisten, dialectologen, sociaal geografen, romanschrijvers en filmmakers reisden af naar ‘het hart van Nederland’ om hun perspectieven vast te leggen. In dit prachtig geïllustreerde boek onderzoeken tien hedendaagse wetenschappers uit diverse vakgebieden de verschillende standpunten. Het resultaat is een fascinerend verslag van hoe een oude natie zich staande houdt te midden van de golven van moderniteit.