Er vinden veel reorganisaties plaats binnen de overheid, vaak onder de noemer van ‘het nieuwe werken’. Echter, de betekenis van dit concept blijft onduidelijk. Sterker nog, het biedt geen oplossingen voor de problemen van het traditionele werken. Waar stuiten ambtenaren dan op binnen een departement? Dat politieke belangen altijd de boventoon voeren boven inhoudelijke kwesties? Dat de leidinggevende altijd het laatste woord wil, zelfs zonder inhoudelijke bijdrage? Dat de planning van beleidsprocessen voortdurend spaak loopt? Dat er een gebrek aan expertise is? Dat de leefwereld van burgers moeilijk te vertalen is naar de systeemwereld van een departement? Dat er constant behoefte is om bestaande dingen opnieuw uit te vinden? In dit boek worden acht van dergelijke vragen onderzocht. Anekdotes spelen hierbij een essentiële rol, en het boek is een mix van herinnering en analyse. Het positieve nieuws: de overheid kan effectief vernieuwen, maar eenvoudige oplossingen bieden geen soelaas.