In onze moderne samenleving neemt het belang van dierenwelzijn steeds meer toe. Hulpverleners in de frontlinie, zoals politieagenten en inspecteur-dierenartsen, worden vaker ingeschakeld om op te treden bij misstanden. Dieren zijn op allerlei manieren verweven met ons dagelijks leven, waardoor elk aspect specifieke wetgeving vereist. Een grondige kennis hiervan stelt deze professionals in staat om al bij de eerste waarnemingen effectief te handelen. Het eerste deel van dit bijgewerkte handboek behandelt termen, afkortingen en richtlijnen die gericht zijn op degelijke waarnemingen, de vernieuwde aanpak van inbeslagnames en het opstellen van een proces-verbaal. De dierenwelzijnswet van 14 augustus 1986 vormt hierbij de fundamentele basis voor de rapporterende autoriteiten. Bovendien draagt de handhaving van andere diergerelateerde wetgeving indirect bij aan een betere levenskwaliteit. Dit geldt onder meer voor het gebruik van dieren in de landbouw of voor entertainment, de invoer van exotische soorten binnen de CITES-regelgeving, het Soortenbesluit, de jachtwetgeving, en ook voor het transport en de slacht van dieren.