Op 7 mei 1915 hield de wereld haar adem in toen het luxueuze passagiersschip Lusitania door een Duitse onderzeeër werd getorpedeerd. Deze tragedie was een gevolg van de toenemende Duitse duikbootactiviteiten die het Duitse militaire leiderschap inzette om de steeds strikter wordende geallieerde blokkade rond Duitsland te doorbreken. Deze operaties vonden plaats onder hoogspanning, aangezien voorheen neutrale landen in de Eerste Wereldoorlog dreigden partij te kiezen. Vooral in de Verenigde Staten was de verontwaardiging groot over het zinken van het schip, zoals de New York Tribune kopte: ‘900 dies as Lusitania goes to bottom’. Deze ramp leidde tot een tijdelijk einde van de roekeloze duikbootstrategie. Pas in januari 1917 durfde het Duitse opperbevel opnieuw een onbeperkte duikbootoorlog te beginnen. De auteurs van dit boek zijn prominente leden van de Lusitania Historical Society (www.lusitania.net) en hebben het drama grondig geanalyseerd. Ze behandelen ook diverse geruchten, zoals de vraag of de Lusitania explosieven aan boord had. Het boek bevat opmerkelijke foto’s van de overblijfselen van de Lusitania op de zeebodem. Een onthullend werk over een belangrijke historische gebeurtenis.