Als je onterecht veroordeeld bent voor moord of een ander ernstig misdrijf, kun je formeel gezien nog aankloppen bij de Hoge Raad. Maar in de praktijk blijkt dat anders te liggen, concludeert wetenschapsfilosoof Ton Derksen. De Hoge Raad herziet namelijk zelden een uitspraak. Er is simpelweg geen bereidheid om dit te doen. Om dit gebrek aan herziening te verantwoorden, maakt de Raad gebruik van strategieën die in strijd zijn met objectieve waarheidsvinding, het recht en rechtvaardigheid. Na een grondige analyse van elf herzieningsverzoeken in vijf grote moordzaken – de Butlermoord, de zaak Baybasin, de zaak Olaf Hamers, de zaak Hagemann en de Arnhemse villamoord – komt Derksen tot deze stevige conclusie. In al deze zaken komen willekeur, misverstanden en een duidelijke onwil aan het licht. Omdat de Hoge Raad blijkbaar niet bereid is eerlijk naar herzieningsverzoeken te kijken, stelt Derksen voor om een onafhankelijke Herzieningsraad in het leven te roepen die deze taak van de Hoge Raad overneemt. Dit boek onthult op schokkende wijze het falen van ons hoogste rechtsorgaan.