Burgers uiten zich tegenwoordig openhartiger dan ooit. Denk maar aan hun verontwaardiging wanneer politici besluiten vluchtelingen in hun gemeenschap te huisvesten of de felle discussies rond Zwarte Piet. Deze emotionele reacties worden vaak met ongerustheid bekeken. Maar is dat wel terecht? Wat is precies de rol van emoties, en hoe verhouden ze zich tot het verstand? Is er echt een verschuiving in de balans tussen emotie en rede? En zo ja, op welke manier?

In deze verzameling essays analyseren filosofen, sociologen en historici de ingewikkelde rol van emoties binnen de Nederlandse politiek. Hoe gaan politici om met de boosheid van burgers over de gaswinning in Groningen? Waarom zijn wraakgevoelens en verontwaardiging prominenter in het debat over strafmaatregelen voor criminelen? Welke invloed heeft hoop op de pogingen van beleidsmakers om bijstandsontvangers aan het werk te krijgen? Hoe ervaren klanten van voedselbanken gevoelens van schaamte en schuld? Hoe worden zowel populisten als hun tegenstanders gedreven door angst? Kan ressentiment een positieve kracht zijn? De essays tonen aan dat emoties geen bijzaak zijn in de politiek, maar juist bepalend, zowel in positieve als negatieve zin. Emoties vormen de kern van politieke processen en zonder hen is democratie moeilijk te begrijpen.