Nederland staat bekend als een polderland. Onze voorouders hebben door gezamenlijke inspanning land gewonnen van de zee, en deze samenwerking in de polder heeft de basis gelegd voor de Nederlandse cultuur. Dit boek vertelt het verhaal van een van de oudste en best behouden polders in Nederland: de Arkemheense polder, gelegen aan de voormalige Zuiderzee. Al in 1356 legden de inwoners van Nijkerk en Putten de eerste zeedijk aan. Aan de hand van unieke bronnen beschrijft de auteur hoe boeren, burgers en bestuurders eeuwenlang samen het gevecht aangingen tegen het water, maar ook geregeld onderling conflicten hadden. Daarbij laten we vooral onze voorouders zelf aan het woord: dijkgraven en heemraden, ontvangers en dijkschrijvers, dijkbodes en kosters, dijkbouwers en dijkopzichters, maar ook sluisbouwers, kaartenmakers en ambtsjonkers. Originele documenten zoals oorkonden, brieven, dagboekfragmenten, afkondigingen, eedafleggingen, onkostenrekeningen en gerechtelijke uitspraken laten zien hoe onze voorouders letterlijk het hoofd boven water hielden. De tekst, samen met tientallen afbeeldingen en kaarten, biedt een verrassend en veelzijdig beeld van vijf eeuwen geschiedenis van de polder Arkemheen.