Het boek “Het Kawa-model: cultureel relevante ergotherapie” is een baanbrekend werk binnen de ergotherapie dat een nieuw conceptueel praktijkmodel presenteert. Dit model markeert een significante verandering in het debat over theorie en cultuur binnen het vakgebied. Het is het eerste grote theoretische werk dat buiten de westerse wereld is ontwikkeld en moedigt ergotherapeuten aan om verder te kijken dan het bekende individualisme. In plaats daarvan richt het zich op menselijke activiteiten die voortkomen uit onderlinge afhankelijkheid binnen een groepscontext. Het Kawa-model integreert natuur en ecologie in de rationele discussie van de ergotherapie door oosterse filosofische perspectieven en wereldbeelden te combineren. Het model gebruikt de eenvoudige metafoor van een rivier (Kawa in het Japans) als een krachtig middel om persoonlijke inzichten over het zelf, leven, welzijn en betekenis te vertalen. Deze makkelijk te begrijpen metafoor is toegankelijk voor zowel therapeuten als cliënten en het model is eenvoudig te doorgronden en toe te passen. Dit maakt het tot een waardevol hulpmiddel voor een steeds diversere groep cliënten. Bovendien biedt het Kawa-model: • een verklaring voor de sterke verbinding tussen cultuur, theorie en kennis; • een basis die voortkomt uit de ergotherapeutische praktijk en is ontwikkeld door en voor praktijkbeoefenaars met behulp van kwalitatief onderzoek; • casestudy’s uit zowel westerse als oosterse praktijkcontexten; • en is tot stand gekomen door internationale samenwerking.