Het Stuivenberggasthuis, het tweede ziekenhuis dat in Antwerpen werd gebouwd, opende zijn deuren tussen 1879 en 1884 en verwelkomde zijn eerste patiënt op 2 januari 1885. De baanbrekende plannen van architect Baeckelmans introduceerden een hypermodern ziekenhuis voor die tijd, met de meest geavanceerde systemen voor luchtverversing en verwarming, evenals zorg- en verpleegvoorzieningen. Al snel volgden ook elektrische verlichting, bacteriologisch onderzoek en radiologische beeldvorming. In 1902 werd in ‘het Stuivenberg’ de eerste Beroepsschool voor Ziekenverpleging in België opgericht, die later zou uitgroeien tot het gerenommeerde Hoger Instituut voor Verpleegkunde (HIV).

Gedurende de meer dan 140 jaar dat het Stuivenberg bestond, zijn er honderdduizenden patiënten behandeld, geopereerd en verzorgd door opeenvolgende teams van artsen, verpleegkundigen en ondersteunend personeel. Zij leverden steeds betere medische zorg dankzij talloze ontdekkingen, uitvindingen en technologische vooruitgangen in die tijd. Ziektes als tuberculose, kinderverlamming, beroertes en nierziekten, evenals operaties aan buikorganen, bloedvaten en beenderen, worden uitgebreid belicht.

Vooraanstaande artsen zoals Albin Lambote, Fritz Sano en Ludo van Bogaert, die pioniers waren in de orthopedie, psychiatrie en neurologie, worden geëerd in dit boek. Daarnaast hebben vele tientallen, zo niet honderden, artsen en verpleegkundigen bijgedragen aan de reputatie die het Stuivenberg verwierf onder de inwoners van Antwerpen. Het boek brengt verslag uit van hun werk en de medische zorg die zij in vrijwel alle domeinen van de gezondheidszorg verleenden.

Met de aanstaande verhuizing van de patiënten van het acute ziekenhuis Stuivenberg naar de locatie van het Cadix-hospitaal, is dit boek een eerbetoon aan alle ‘stuivenbergers’ en hun dierbare nalatenschap.