Op de ochtend van 13 april 1933, om negen uur, ontvangt de Münchener officier van justitie, Jozef Hartinger, een telefoontje vanuit het recent geopende concentratiekamp Dachau. Er wordt gemeld dat vier gevangenen zijn doodgeschoten. De bewakers beweren dat het een ontsnappingspoging betrof. Echter, wat Hartinger aantreft – een kale, met prikkeldraad omheinde plek, vier lichamen in een munitiehok en nauwkeurige schotwonden in hun achterhoofd, alle vier slachtoffers zijn Joods – doet hem beseffen dat er iets afschuwelijks gaande is. Dit schokkende boek onthult in de kleinste dramatische details – locaties, tijdstippen, personen en gebeurtenissen – hoe de Holocaust begon en hoe deze bijna gestopt werd. Het vertelt het verhaal van de eerste vier slachtoffers van de Holocaust – Rudolf Benario, Ernst Goldmann, Arthur Kahn en Edwin Kahn – en van de man die alles in het werk stelde om hun SS-moordenaar te ontmaskeren. “Hitlers eerste slachtoffers” biedt een gedetailleerde reconstructie van zes intense weken in 1933: het waargebeurde verhaal van een Duitse officier van justitie, Jozef Hartinger, die in een race tegen de klok probeert kampcommandant Wäckerle en het nazisysteem achter hem voor het gerecht te brengen. Het is een strijd die op alle fronten ongelijk is. Adolf Hitler is de rijkskanselier, Heinrich Himmler leidt de politie, Wäckerle is commandant van kamp Dachau en zijn 120 bewakers. Hartinger heeft enkel zijn moed, zijn creativiteit en een juridische procedure die nog stamt uit de Bismarcktijd. Deze drie wapens gebruikt hij in zijn ultieme aanklacht tegen het kwaad – een aanklacht die bijna slaagt. Net als Oskar Schindler en Raoul Wallenberg toont Jozef Hartinger wat individuele moed en vastberadenheid kunnen betekenen in tijden van collectief menselijk falen en wat de blijvende waarde van recht en gerechtigheid is. Een week na de eerste vier moorden bezoekt een verslaggever van The New York Times kamp Dachau en interviewt de SS-commandant, die hij beschrijft als een kalme, beschaafde jongeman met blauwe ogen. Twaalf jaar later worden de moorden in Dachau uit 1933 cruciaal bewijsmateriaal in Neurenberg – en krijgt Jozef Hartinger in zekere zin alsnog zijn proces. ‘Boek is meeslepend geschreven, grondig onderzocht en fascinerend.’ – Ian Kershaw