Elk jaar begint ongeveer drie procent van de pasgeboren kinderen te stotteren tijdens hun ontwikkeling. Bij ongeveer één procent van de bevolking blijft dit probleem aanhouden, wat de kwaliteit van hun leven aanzienlijk kan beïnvloeden. Het verzamelen en analyseren van stotterverschijnselen is cruciaal om het ontstaan en de evolutie van deze spraakstoornis beter te begrijpen. Dit vormt het centrale thema van epidemiologische en fenomenologische studies naar stotteren. Dit boek presenteert gegevens uit klassieke onderzoeken naar stotteren, uitgevoerd door Johnson en zijn team (1933-1955), evenals Andrews en Harris (1946-1962), en meer recente studies van Yairi en Ambrose (1999-2005) en Boey (1991-2006). Het laatste onderzoek, uitgevoerd bij meer dan 1500 deelnemers, verzamelde systematisch waargenomen en gerapporteerde gegevens over stottermomenten en hun kenmerken, stottergedrag, bewustwording van stotteren en spreekhouding, reacties van luisteraars en de relatie tussen stotteren en persoonlijkheidseigenschappen. Er worden modellen gepresenteerd die het ontstaan en de ontwikkeling van stotteren en de bepalende factoren verduidelijken.

Over de auteur:
RONNY BOEY behaalde zijn doctoraat in de medische wetenschappen aan de Universiteit Antwerpen, en heeft een bachelor in logopedie en audiologie (KVH Antwerpen; nu Lessius Hogeschool) en een master in logopedie en audiologie (K.U. Leuven). Sinds 1980 heeft hij zich gespecialiseerd in stotteren en voert hij intensieve klinische en wetenschappelijke studies uit op dit gebied.