Dit boek neemt als uitgangspunt de handelingsverlegenheid waarmee zowel hulpverleners als ouders geconfronteerd worden bij het werken met jongeren met hechtingsstoornissen. Vaak zijn de opvoedingsproblemen zo ernstig dat een uithuisplaatsing onvermijdelijk is. Zelfs in residentiële instellingen ontbreekt het soms aan een geschikte aanpak, wat leidt tot frequente doorverwijzingen. Uiteindelijk resulteert dit in een hulpverlening die voor deze kinderen ontoegankelijk wordt. Dit boek wil laten zien dat het mogelijk is om deze handelingsverlegenheid te overwinnen. Zowel ambulante als residentiële werkers, evenals pedagogische en beleidsverantwoordelijken, kunnen hier handvatten vinden om de ondersteuning pedagogisch en organisatorisch vorm te geven. Voor zowel het bredere welzijnsveld als voor ouders kan de inhoudelijke uitwerking van het centrale thema van dit boek verhelderend zijn.