Na een avontuurlijk leven als zeeman op Oost-Indiëvaarders en als suikerondernemer op Java, betrad Isaäc Fransen van de Putte in 1862 het Binnenhof. Binnen slechts een jaar werd deze selfmade man minister van Koloniën, wat opmerkelijk was gezien het feit dat hij zich pas twee jaar eerder weer in Nederland had gevestigd, zonder afgeronde studie of politieke ervaring. In de Kamer maakte hij indruk door op een geheel eigen wijze Thorbecke van repliek te dienen. De grondlegger van de Nederlandse grondwet wist hier geen raad mee en trok zich terug uit de politiek, waardoor Van de Putte de weg vrijmaakte voor een nieuwe generatie liberalen. Bovendien speelde hij een cruciale rol in de ontmanteling van het cultuurstelsel. Van de Putte creëerde een moderne economische koloniale structuur, gericht op het winnen van de inheemse bevolking voor het gouvernement en het behouden van Indië voor Nederland. Het boek “I.D. Fransen van de Putte (1822-1902). Het leven van een selfmade politicus” beschrijft het dynamische en succesvolle leven van deze eerste Zeeuwse premier, die tijdens zijn tweede ministerschap Nederland door de Atjeh-oorlog probeerde te loodsen.