Werken met ouders van kinderen die betrokken zijn bij de kinderbescherming betekent navigeren in een spanningsveld. Dit spanningsveld wordt gekenmerkt door de zorg voor het kind dat gevaar loopt, het respecteren van de ouder-kindrelatie, de angst voor heftige reacties die gedwongen tussenkomst kan oproepen, en de eigen verantwoordelijkheid als hulpverlener en mens. Er is altijd de dreiging dat het werk nooit helemaal goed gedaan kan worden: als kinderen weggehaald worden bij ouders die niet goed voor hen zorgen, blijft de bezorgdheid bestaan dat de kinderen zich niet optimaal ontwikkelen omdat ze zich zorgen maken over hun ouders. Aan de andere kant, als er niets ondernomen wordt voor de kinderen en/of de ouders, blijven beiden in een uitzichtloze situatie vastzitten. Bovendien hebben de ouders vaak hun handen vol aan de strijd met de kinderbescherming en staan ze niet open voor hulp. Naast het gevoel van voortdurend falen, loopt de hulpverlener het risico een overlevingsstrategie te ontwikkelen waarbij hij emotioneel afstompt en macht gaat gebruiken, zoals vaak gebeurt in de gezinnen waar de kinderbescherming mee te maken heeft. Insoo Kim Berg biedt een zeer praktische methodiek die aansluit bij de dagelijkse praktijk van de kinderbescherming. De besproken principes sluiten nauw aan bij de behoeften van de ouders, gaan ervan uit dat niet de hulpverlening, maar de ouders zelf de oplossing hebben, en dienen als inspiratie en motivatie voor de hulpverlener.