Opvoeding en onderwijs zijn regelmatig terugkerende onderwerpen in de media. Er is altijd wel een nieuwe visie op onderwijs, een discussie over opvoedingsondersteuning, een wetenschapper die een vernieuwende leermethode promoot, of een beleidsmaatregel gericht op het verbeteren van de onderwijsprestaties. De benaderingen hiervan zijn telkens anders. Maar wat verstaan we tegenwoordig precies onder opvoeding en onderwijs? Deze vraag vormt het startpunt van “In de wereld komen”, een onderzoek naar de pedagogische betekenissen van opvoeding, onderwijs en het leraarschap. Dit wordt bekeken vanuit de perspectieven van vier invloedrijke denkers uit de twintigste eeuw: Hannah Arendt, Jacques Lacan, Michel Serres en Michael Polanyi. Door gebruik te maken van hun ideeën, schetst de auteur een beeld van opvoeding, onderwijs en de rollen van opvoeders en leraren. Het doel van opvoeding en onderwijs is om kinderen en jongeren hun plek in de wereld te laten vinden. Hiervoor moeten opvoeders en leraren niet alleen de middelen aanreiken waarmee de mensheid de wereld vormgeeft, maar ook de jongeren in staat stellen om zelf initiatieven te ontplooien. Alleen dan kunnen zij deel van de wereld worden. Het draait hierbij niet om identiteit, maar om subjectiviteit. Een kind of jongere manifesteert zich als subject – altijd in relatie tot anderen – wanneer hij tegen zaken aanloopt die hij niet begrijpt of wanneer er iets onverwachts gebeurt. Dit ‘tegen iets aanlopen’ is een vorm van communicatie. Opvoeding en onderwijs zijn geen productieprocessen. De houding of het ethos van de leraar of opvoeder is hierbij van vitaal belang, meer dan het simpelweg toepassen van (wetenschappelijke) kennis. Over de auteur: Wouter Pols heeft ervaring als leraar in het speciaal onderwijs en als opleider in het middelbaar en hoger beroepsonderwijs. Momenteel is hij verbonden als docent en onderzoeker aan het kenniscentrum Talentontwikkeling van de Hogeschool Rotterdam.