In het boek wordt artikel 18, lid 1 van het VWEU besproken, dat een algemeen verbod op discriminatie op basis van nationaliteit bevat. Volgens het Hof van Justitie omvat dit verbod zowel directe als indirecte discriminatie. Indirecte discriminatie ontstaat door een onderscheidingscriterium dat niet expliciet verboden is, maar dat in de praktijk voornamelijk nadelig is voor EU-burgers uit andere lidstaten. Dit boek onderzoekt de kans van slagen van de rechtvaardigingsgronden die EU-lidstaten voor het Hof van Justitie aanvoeren om nationale maatregelen te rechtvaardigen die indirect discriminerend zijn jegens onderdanen uit andere lidstaten op basis van nationaliteit. Het boek richt zich specifiek op de vraag in hoeverre het Hof erin slaagt de belangen van de Unie, de lidstaten en de EU-burgers te verenigen wanneer het de rechtvaardigingsgronden beoordeelt die lidstaten gebruiken voor het rechtvaardigen van indirect discriminerende maatregelen binnen het vrije verkeer van diensten en personen. Wanneer beschouwt het Hof van Justitie iets als indirecte discriminatie in het vrije verkeer van diensten en personen op basis van nationaliteit, en welke argumenten kunnen de lidstaten aanvoeren om hun indirect discriminerende nationale maatregelen te rechtvaardigen?