Traditioneel werd mediation gezien als de bemiddeling van een onafhankelijke, door beide partijen geaccepteerde deskundige van buitenaf—oftewel externe mediation. Echter, steeds vaker bieden organisaties ook zelf mediation en interne mediators aan om geschillen en conflicten te hanteren, wat interne mediation wordt genoemd. Dit boek onderzoekt de voor- en nadelen van zowel interne als externe mediation.

Een belangrijk voordeel van interne mediation is dat het bijdraagt aan de institutionalisering en daardoor de normalisering en bredere acceptatie van mediation als de voorkeursmethode voor conflictresolutie. Daarnaast kan een interne mediator toegankelijker zijn, waardoor het kostenplaatje voor een partij minder zwaar weegt.

Toch zijn er ook nadelen verbonden aan interne mediation. Een kritische kanttekening is of een interne mediator wel kan voldoen aan de traditionele mediationprincipes die volledige onafhankelijkheid vereisen. Is een interne mediator voldoende onafhankelijk van de organisatie, of wordt deze al snel gezien als een verlengstuk daarvan? Aan de andere kant zou een organisatie eerder geneigd kunnen zijn om een voorstel van een interne mediator te accepteren, terwijl een voorstel van een externe mediator wellicht sneller wordt afgewezen.

Naast dit centrale thema behandelt het boek ook andere actuele ontwikkelingen binnen het mediationveld, zoals de mediationwet, de rol van zingeving in mediation, strafrechtmediation in het licht van kinderrechten en de activiteiten van het College voor de Rechten van de Mens.