Op 17 januari 2011 werd het tienjarig bestaan van het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind (IVRK) op Aruba nauwelijks opgemerkt, afgezien van enkele persberichten. Arubaanse kinderen groeien op in een samenleving waar het IVRK niet echt leeft en de naleving van de verdragsverplichtingen binnen de nationale wetgeving ernstig achterloopt. Door het IVRK te onderschrijven, heeft de Arubaanse overheid zich verplicht om de fysieke gezondheid en de mentale, emotionele, cognitieve, sociale en culturele ontwikkeling van elk kind binnen haar jurisdictie zo goed mogelijk te waarborgen. Het is niet in het belang van kinderen om op te groeien in omstandigheden die een risico vormen voor toekomstige delinquentie. Het VN Comité voor de Rechten van het Kind stelt daarom dat lidstaten gerichte en systematische maatregelen moeten nemen om jeugdcriminaliteit te voorkomen. In “Jeugdigen in Aruba: hoe worden ze (niet) delinquent?” legt Hellen van der Wal uit dat de aanpak van jeugddelinquentie samenkomt vanuit ontwikkelingscriminologische, pedagogische en juridische invalshoeken. Het beleid voor jeugdstrafrecht zou volgens het IVRK deel moeten uitmaken van een alomvattend jeugdbeleid, waarbij de belangen van het kind altijd vooropstaan. Door gebruik te maken van ontwikkelingscriminologische en pedagogische bevindingen uit empirisch onderzoek naar risicofactoren en bevorderende factoren voor delinquentie, kan Aruba een verdragsconforme aanpak van jeugddelinquentie ontwikkelen. Tegelijkertijd kunnen juridische argumenten worden ingezet om maatregelen die voortvloeien uit het IVRK te onderbouwen of af te dwingen. Een verdragsconforme aanpak van jeugddelinquentie biedt daarmee een juridische basis voor een pedagogische en ontwikkelingspsychologische benadering van gedragsproblemen. Deze combinatie van juridische en ontwikkelingscriminologische perspectieven verrijkt niet alleen de huidige kennis over jeugdcriminaliteit in Aruba, maar ook daarbuiten.