In augustus 1914 trok de oorlog net over de grens langs de inwoners van Limburg. In 1919 ontkwamen ze ternauwernood aan een annexatie door de Belgen. Tegelijkertijd vond er in het pittoreske Limburgse landschap, bekend om zijn bourgondische en vriendelijke bewoners, een opmerkelijk hoofdstuk in hun geschiedenis plaats. Hoewel Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog neutraal was en er nauwelijks iets leek te gebeuren, geldt dat niet voor Limburg. Natuurlijk, Limburg maakte dezelfde ontwikkelingen door als de rest van het neutrale Nederland: mobilisatie, inkwartiering, opvang van vluchtelingen, en de schaarste en distributie van voedsel en andere benodigdheden. De overheid kreeg ook in Limburg steeds meer invloed op het economische leven, met tal van regels en voorschriften. Maar in Limburg speelde er nog veel meer. Terwijl de rest van Nederland grote problemen had met brandstof, had Limburg kolen… De lange grenslijn trok Belgische, Duitse en Russische deserteurs aan. Smokkel bloeide op en er werden aanzienlijke oorlogswinsten gemaakt. De Dodendraad aan de Belgisch-Limburgse grens eiste vele levens. Aan het einde van de oorlog zocht de Duitse keizer hier zijn toevlucht, en de Belgen zagen Limburg als een aantrekkelijke compensatie voor hun oorlogsschade. Dit boek is uniek. Voor het eerst is, dankzij de inspanningen van vele Limburgse heemkundige verenigingen, het levendige bestaan in Limburg tijdens de Eerste Wereldoorlog samengebracht.