Theodoor Weustenraad was een product van de Revolutie: hij werd gegrepen door de idealen van vrijheid en gelijkheid en voelde de onvrede van een romanticus die droomt van een vernieuwde wereld. Zijn kritische inzicht werd aangescherpt door zijn mentor aan de Universiteit van Luik, Johannes Kinker. In Maastricht werkte Weustenraad als redacteur voor de krant L’Éclaireur, waarin hij zich verzette tegen het beleid van Willem I. Na zijn verhuizing naar België in 1830 werd hij aangetrokken tot het Saint-Simonisme, dat bekendstond als het ‘nieuwe christendom’. Hij geloofde in een betere toekomst door industriële vooruitgang en prees de technische wonderen. Met zijn essays en gedichten droeg hij bij aan de vorming van de jonge Belgische natie. “De Percessie van Scherpenheuvel,” een ‘mock epic’ in het Maastrichts dialect, biedt een veelzijdige mix van humor, erotiek, antiklerikale satire, zelfspot, religieuze elementen en maatschappijkritiek. Deze tekst, die aan deze biografie is toegevoegd, blijkt 160 jaar na Weustenraads overlijden nog steeds levendig te zijn.