Aan het begin van de vijftiende eeuw sloten de graaf van Holland, de stad Naarden en de boeren uit het Gooi een overeenkomst over het behoud, beheer en gebruik van de gemeenschappelijke gronden in het Gooi, zoals weilanden, heide, veengronden, bossen, moerassen en wildernissen. Voorafgaand aan deze overeenkomst hadden de Gooiers zich al georganiseerd in twee markeorganisaties en werden zij geërfden genoemd, vandaar de term erfgooiers. Deze erfgooiers en hun organisaties ontstonden niet zomaar. Gooiland was meer dan drie eeuwen het eigendom van het stift Elten en kwam in 1280 in het bezit van de graaf van Holland. Desondanks hielden de Gooise boeren vast aan hun gebruiksrechten, wat regelmatig leidde tot conflicten met de Hollandse adel. Anton Kos verkent de oorsprong en ontwikkeling van de Gooise marken en de gebruiksrechten op de gemeenschappelijke gronden in het Gooi. Hierbij staan de erfgooiers en hun marken centraal, evenals de Hollandse graven en invloedrijke figuren zoals François Hinlopen en Albertus Perk.